Stosunek płciowy
 |
Ten artykuł wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji od 2007-07. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Aby uczynić artykuł weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
Stosunek seksualny (łac. actus sexuales) – zespół czynności i zachowań seksualnych, w trakcie których dochodzi do fizycznego zbliżenia z użyciem narządów płciowych. Może dojść do tego w różnej formie.
Stosunek płciowy może być zbliżeniem dwóch osób płci przeciwnej (zob. heteroseksualizm) lub tej samej (zob. homoseksualizm), a także większej liczby osób (seks grupowy).
Spis treści |
[edytuj] Przebieg
W kontaktach heteroseksualnych typowy przebieg stosunku płciowego kobiety i mężczyzny wygląda następująco:
- gra wstępna, czyli pieszczoty stref erogennych
- wprowadzenie penisa do pochwy (immisio penis)
- kopulacja, polegająca na wykonywaniu ruchów frykcyjnych
- orgazm
- wytrysk nasienia (punkty 4 i 5 u mężczyzny zazwyczaj mają miejsce niemal równocześnie)
- odprężenie
[edytuj] Fizjologia reakcji seksualnych
U mężczyzn i kobiet reakcja seksualna przebiega w czterech fazach.
Pierwsza to faza pożądania i pobudzenia erotycznego. Wówczas bodźce wzrokowe, dotykowe i korowe (fantazje) wywołują stan pobudzenia.
Faza druga to faza podniecenia. U mężczyzn dochodzi w niej do wzwodu członka i uniesienia jąder, u kobiet występuje zwilżenie pochwy (lubricatio).
Faza trzecia to faza plateau, w której rośnie przekrwienie narządów płciowych, a podniecenie utrzymuje się na stałym poziomie.
Ostatnia faza to faza orgazmu. Dochodzi wówczas do wzrostu podniecenia, skurczów pochwy i mięśnia macicy u kobiet, natomiast u mężczyzn faza ta rozpoczyna się od skurczów mięśni, wyrzucających nasienie z pęcherzyków nasiennych i wydzielinę z gruczołu prostaty do światła cewki moczowej, co powoduje ejakulację.
[edytuj] Czas trwania
Stosunek płciowy u ludzi cechuje też duża rozpiętość w zakresie czasu jego trwania. Może on trwać od poniżej minuty do ponad kilku godzin, przy czym nie stwierdzono żadnej istotnej korelacji między czasem trwania stosunku i satysfakcją z niego dla obojga partnerów. Statystyki pokazują jedynie, że w stałych parach heteroseksualnych spada z wiekiem częstotliwość stosunków i jednocześnie wzrasta czas ich trwania[potrzebne źródło].
[edytuj] Pozycje
Ludzie uprawiają stosunki płciowe w kilkuset rozmaitych pozycjach. Według światowych statystyk[potrzebne źródło] najczęściej wykorzystywane pozycje w parach heteroseksualnych to:
- pozycja klasyczna, w której mężczyzna leży na kobiecie skierowanej twarzą w jego stronę. W pozycji tej uprawia stosunki seksualne ok. 60% par.
- druga najbardziej popularna pozycja to taka, w której oboje partnerzy leżą na boku, a kobieta jest skierowana plecami do mężczyzny (ok. 30% par). Jest to pozycja szczególnie popularna u osób otyłych, które ze względów biologicznych i fizycznych, nie są w stanie przyjmować pozycji klasycznej.
- do innych popularnych pozycji należą takie, gdzie kobieta klęczy lub opiera się o coś, nachylona górną częścią ciała, a mężczyzna klęczy lub stoi za nią,
- oraz taka, gdzie kobieta siedzi na leżącym partnerze.
Uprawianie stosunków seksualnych w niektórych nietypowych pozycjach było bardzo długo uważane za rodzaj dewiacji. Jeszcze w XVIII wieku we Francji i Niemczech uprawianie stosunku od tyłu, w tzw. pozycji „psiej” (łac. coitus more ferarum) było karane śmiercią. Kościół katolicki i islam nie piętnują uprawiania stosunków płciowych w nietypowych pozycjach, o ile stosunek ma charakter dopochwowy.
[edytuj] Inne formy seksu
Oprócz klasycznego dopochwowego (koitalnego) stosunku płciowego ludzie uprawiają też czasami inne jego odmiany:
- seks analny – polega na stymulacji odbytu partnera/partnerki – ten rodzaj stosunku występuje zarówno wśród par heteroseksualnych, jak i wśród homoseksualnych.
- seks oralny – polega na pobudzaniu zewnętrznych narządów płciowych partnera/partnerki za pomocą ust i języka
- anilingus
- fisting
- pompoir
- seks bez penetracji
- seks grupowy
Różne rodzaje stosunku są też czasami łączone w ramach jednego aktu, zwykle dla urozmaicenia i zwiększenia przyjemności ze stosunku. Według polskich statystyk stosunki oralne uprawia sporadycznie ok. 30% par heteroseksualnych w Polsce (regularnie ok. 10%), zaś analne ok. 7% (3% regularnie)[potrzebne źródło].
Stosunek analny i oralny były długo uznawane za perwersję, współczesna medycyna uważa jednak, że są to dopuszczalne formy urozmaicenia pożycia seksualnego, z zastrzeżeniem, w przypadku stosunków doodbytniczych, zwiększonego ryzyka zarażenia chorobami wenerycznymi oraz ryzyka uszkodzenia znacznie delikatniejszej niż w pochwie ściany odbytu. Podejścia tego nie akceptuje wiele religii, w tym katolicyzm, który uważa analne i oralne stosunki płciowe za grzech, o ile nie są tylko elementem gry wstępnej i zakończą się zwykłym wytryskiem w pochwie.
[edytuj] Ujęcie biologiczne
Jednym z biologicznych celów stosunku płciowego jest prokreacja, prowadząca do powstania nowego osobnika potomnego, jednak nie każde odbycie stosunku i nie wszystkie jego rodzaje prowadzą zawsze do zapłodnienia i nie zawsze podejmuje się go tylko w tym celu. Również biologicznie uzasadniony jest stosunek w innych celach, np. wzmacniający związek partnerów.
W przypadku ludzi statystyki pokazują, że w państwach uprzemysłowionych zaledwie jeden stosunek na 300 prowadzi do zapłodnienia (zobacz: antykoncepcja). Również wiele zwierząt (np. goryle, i szympansy) uprawia często stosunki płciowe, których celem nie jest prokreacja[1].
U różnych gatunków przebieg tych stosunków jest różny – uwarunkowany między innymi środowiskiem, genami oraz budową narządów płciowych.
- sekwencja zdarzeń w prokreacji:
-
- stosunek płciowy → zapłodnienie → ciąża → poród → połóg
- równolegle przebiega rozwój nowego osobnika:
[edytuj] Zobacz też
Przypisy
- ↑ Sadowski, Chmurzyński, Biologiczne mechanizmy zachowania