Orientacja seksualna
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Orientacja seksualna – trwały, odczuwany wewnętrznie popęd płciowy, emocjonalny do osobników określonej płci.
Wyróżnia się orientacje seksualne:
- heteroseksualną – popęd do osób przeciwnej płci
- homoseksualną – popęd do osób tej samej płci
- biseksualną – popęd do osób obu płci
Z orientacją seksualną wiąże się m.in.:
- w psychologii – określenie osobowości (zobacz też: ego)
- w socjologii – przynależność do określonej grupy społecznej (zobacz: mniejszość seksualna).
Spis treści |
[edytuj] Zaburzenia związane z orientacją seksualną
Według klasyfikacji chorób ICD-10 oraz DSM-IV żadna orientacja sama w sobie nie jest uznawana za zaburzenie psychiczne.
Zaburzenia psychologiczne i zaburzenia zachowania związane z rozwojem i orientacją seksualną (ICD-10 F66):
- Zaburzenia dojrzewania seksualnego (ICD-10 F66.0):
- cierpienie z powodu niepewności co do tożsamości płciowej lub orientacji seksualnej, prowadzące do wystąpienia lęku lub depresji. Najczęściej dotyczy młodzieży w wieku dojrzewania. Może też wystąpić u osób, które po okresie pozornego ustalenia się orientacji seksualnej zauważyły jej zmianę[1].
- Orientacja seksualna niezgodna z ego (egodystoniczna) (ICD-10 F66.1):
- Identyfikacja płciowa czy też preferencja seksualna (heteroseksualna, homoseksualna, biseksualna lub przedpokwitaniowa) nie budzą wątpliwości, ale jednostka z powodu współistniejących zaburzeń psychologicznych i behawioralnych chciałaby, by było inaczej i chce leczyć się w celu zmiany orientacji [1].
- Zaburzenie związków seksualnych (ICD-10 F66.2):
- jest to nieprawidłowość identyfikacji płciowej lub preferencji seksualnych, która odpowiada za trudności w nawiązaniu głębokiej więzi partnerskiej i utrzymaniu związku[1].
[edytuj] Zobacz też
Przypisy
[edytuj] Linki zewnętrzne
- "Sexual Orientation" (American Psychological Association)
|
||||||||